Review: Tom Clancy's Ghost Recon: Future Soldier

Geschreven door RDJ134 op 30 mei 2012 om 21:11 uur

Het is ondertussen alweer vijf jaar geleden dat Tom Clancy's Ghost Recon: Advanced Warfighter 2 uitkwam, en ook de wereld van militaire third person shooters zichzelf verder heeft ontwikkeld. Dus is het de grote vraag of Tom Clancy's Ghost Recon: Future Soldier zich in 2012 nog wel staande kan houden, of dit ook zo is kan je in de onderstaande review van de game lezen.



Tom Clancy's Ghost Recon: Future Soldier begint gelijk al lekker, want binnen enkele minuten na het opstarten van de game zit je al in centraal Amerika waar je met je Ghost Team een illegaal wapentransport onderschept wat gepaard gaat met een keiharde confrontatie. Tijdens de inspectie van de vrachtwagens vind je een 'vuile bom' die afgaat en het hele team uitschakelt. Dus nu is het aan jou met je team (bestaande uit 30k, Pepper en Chuck) om uit te vinden wat er aan de hand is en wie hier de verantwoordelijkheid voor draagt en deze te laten boeten voor wat hij gedaan heeft. Wat dan volgt is een vrij standaard scenario waarbij je er langzaam aan er achterkomt dat een terroristische organisatie met de naam Raven's Rock uit is op een oorlog en het omverwerpen van de Russische regering. Maar voordat je met je drie brothers in arms door de straten van Moskou vecht is er een lange weg te gaan die je meeneemt naar brandhaarden over de hele wereld, zoals Afrika, Noorwegen, afvallige Russische republieken en zelfs het poolgebied.

Ubisoft heeft meer dan haar best gedaan om met deze nieuwe Ghost Recon-titel te laten zien dat ze nog steeds weten hoe deze langlopende serie zichzelf kan vernieuwen. Want o boy wat is er een hoop veranderd sinds GRAW2. Zo zijn er nu een hoop nieuwe dingen toegevoegd, want zo is er de Active Camouflage (waar het Amerikaanse leger al mee loopt te experimenteren en tanks voor 80% onzichtbaar kan maken) wat de meeste gamers de predatoroptie noemen. Want als je Ghost even stil zit zal hij als een kameleon zijn omgeving aannemen en zo bijna niet te zien zijn voor vijanden. Maar zo snel je begint met lopen of bewegen zal dit minder worden en je sneller gespot kan worden omdat je meer zichtbaarder wordt, dus het is niet zo dat je nu opeens totaal onzichtbaar bent en blijft. Verder zijn er een shitload aan nieuwe gadgets toegevoegd, want net als op het echte slagveld heb je een stroom aan informatie nodig. Dit kan je in deze game vergaren en daar heb je een drone voor, oftewel een onbemand luchtvaartuig met vier helikopterpropellers en een infraroodcamera.





Deze kan je inzetten om te kijken wat je tegenstanders doen en om deze tegelijk uit te schakelen. Want ook hier geldt eerst goed observeren en je tactiek plannen voor je in de aanval gaat. Dus staan er meerdere soldaten op een bepaalde locatie, dan kan je deze met je drone taggen, waarna je AI of co-op spelers deze uitschakelen. Hierbij ging ik op een tactische manier te werk door eerst de achterste vijanden te laten uitschakelen en me zo een weg naar voren te banen. Zo snel er vier over zijn tag je deze allemaal en laat je drie teamleden deze tegelijk uitschakelen waarbij je zelf ook mee moet schieten, maar verkloot je de timing dan ben je de Sjaak. Op die manier word je soms gedwongen zelf mee te doen en niet als je singleplayer doet de AI het vuile werk te laten opknappen, speel je in co-op dan moet je echt stalen ballen en geduld hebben en medespelers die weten waar ze mee bezig zijn. Op die manier heb je nog veel meer uitdaging dan wanneer je solo speelt.

Daarnaast kan je de drone ook laten landen en daarmee veranderd hij in een 'Crawler' oftewel een op afstand bestuurbaar wagentje met een stroomstoot om apparatuur of tegenstanders in één keer uit te schakelen. Persoonlijk heb ik hier amper gebruik van gemaakt, tenzij het verplicht was. Waar ik wel geregeld gebruik van heb gemaakt, zijn de sensorgranaten. Deze zijn verdomd handig om te zien hoeveel vijanden er in je omgeving zijn. Tijdens een gevecht of een stealth missie gooi je zo'n speeltje het veld in en alle vijanden in een bepaalde radius worden dan tijdelijk zichtbaar rood gekleurd. Dit is overigens niet de enige manier om te kijken wie en waar je vijanden zijn, want er zijn een aantal levels in stedelijke omgevingen waar ook veel burgers lopen en deze mensen wil je tenslotte niet doodschieten. Daarom kan je soms magnetic view gebruiken, deze laat je beeld in een blauwachtige X-ray look zien waar er zich ijzer of staal bevindt. Op die manier kan je dus zien wie er bewapend is en wie niet en zo burgerslachtoffers voorkomen, want dat is slecht voor je challenges. Maar voor mij werd de show toch gestolen door de War Hound, een soort van robothond (gebaseerd op de bestaande BigDog) die je in een sneeuw level tot je beschikking krijgt. Hier kan je achter schuilen en gebruiken als wapen. Want deze puppy heeft niet alleen mortieren maar ook geleideraketten tot zijn beschikking. Bovendien is hij ook erg handig om achter te schuilen onder vijandelijk vuur.



Het promotie paradepaardje van Tom Clancy's Ghost Recon: Future Soldier is toch wel de Gunsmith-optie van de game. Want hiermee kan je een wapen helemaal tot in de kleinste details aanpassen. Daarmee bedoel ik niet alleen de grips, magazijnen, kijkers, kolfen en munitie, maar ook je trekker en het gassysteem, waardoor je of meer vuurkracht of wendbaarheid krijgt. Dit is niet helemaal nieuw, aangezien we dit al eerder bij de Army of Two-games konden doen, maar het zit juist in de kleine details dat je een wapen geheel naar eigen smaak kan laten tunen. De Xbox 360versie (die ik speelde voor deze review) heeft daarnaast ook nog eens Kinect-support, wat allemaal leuk werkt met het aanpassen van je wapen, maar in de praktijk toch niet echt helemaal lekker uit de verf komt en ik als huiskamerinfanterist had geen zin om steeds op te gaan staan en heb het hele Kinect-gebeuren dan ook snel uitgezet. Maar voor de mensen die er gebruik van willen maken is het een mooie extra, daarbij moet ik je er ook op wijzen dat de voice commands alleen werken als je Xbox 360 op de Engelse taal is ingesteld.

Zoals je kan zien zit het met de gameplay en variatie dik in orde, maar helaas zijn er ook enkele hele irritante bugs. Zo stond ik klaar voor een zogenaamde stack up, waarbij je met je team een kamer moet binnenvallen. Om dit te activeren moet je naast een andere Ghost in een cirkel plaatsnemen, en toen gebeurde er... helemaal niks. Na bijna vier minuten wachten heb ik de game maar weer gestart vanaf het laatste checkpoint. Een soortgelijke bug kwam ik overigens ook tegen toen ik samen met mijn Ghosts door de straten van Moskou vocht in één van de meeste intense gevechten ooit en ik niet verder kon omdat er nog vijanden zouden zijn. Ook dit was een bug (collegareviewers die ik heb gesproken liepen precies tegen hetzelfde probleem aan) die na een restart van het checkpoint als sneeuw voor de zon was verdwenen. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat Ubisoft dit met een toekomstige patch oplost, want dit is toch wel één van hun grotere titels dit jaar.



Na het uitspelen van de singleplayer of de co-op mode, kan je daarna nog heel erg lang zoet zijn met de erg verslavende en vooral zeer uitgebreide multiplayer. Want de reden dat deze review op deze website wat later is te lezen dan bij anderen, is omdat ik deze uitgebreid wilde testen. Toen ik mijn reviewexemplaar binnenkreeg waren de servers wel online, maar was het heel erg stil en mocht ik blij zijn als er genoeg mensen waren voor een match. Nu de game al meer dan een week in de winkels ligt is het lekker druk en kunnen we van een goede praktijkervaring spreken. Om te beginnen zijn er vier speelmodi: Conflict, Decoy, Saboteur en Siege. Dit zijn voor de verandering eens niet de bekende standaard gamemodi, hoewel ik een standaard Death Match wel een gemis vindt.

  • Conflict: Diverse voorwerpen verschijnen op willekeurige plekken die je aan of uit moet zetten of moet ontmantelen.
  • Decoy: Het aanvallende team krijgt drie doelen, waarbij twee nep zijn en één echte is.
  • Saboteur: In het speelveld verschijnt een bom die je moet veroveren en moet plaatsen in het vijandelijke gebied.
  • Siege: Dit is eigenlijk Last Man Standing waarbij het team dat alle tegenstanders (zonder respawn) uitschakelt de winnaar is.
  • Guerrilla: Dit is een waves modus zoals dat bij veel games tegenwoordig standaard is. Je kan dit alleen spelen, maar met drie man erbij is het nog veel leuker en uitdagender.

    Tijdens het online spelen verdien je aan de hand van je score XP-punten die je doen stijgen in rang, waarbij je langzaam verschillende dingen unlockt. Denk hierbij aan outfits, wapens, camouflage patronen, speciale munitie et cetera. Je wapens zijn via de Gunsmith-modus (net als met de singleplayer) allemaal naar eigen smaak aan te passen, alleen moet je daar wel voor betalen met credits en die verdien je door te winnen en te stijgen in rang. Dat is juist wat deze multiplayer nou zo heel erg verslavend maakt, omdat je altijd wilt doorspelen voor de volgende unlock. Bovendien heb ik tijdens het spelen geen problemen gehad en werkte alles zoals het hoorde.

  • Conclusie

    Ubisoft heeft met Tom Clancy's Ghost Recon: Future Soldier laten zien dat het militaire third person genre zeer goed in staat is zichzelf te verbeten. Want zo was ik met de singleplayer op normaal meer dan vijftien uur zoet, dat verdeeld over dertien hoofdstukken (die ook de nodige challenges hebben met bijbehorende unlocks) die allemaal zeer intens zijn. Daarbij ben je nog weken zo niet maanden lang zoet met de multiplayer, die vast en zeker nog de nodige map packs gaat krijgen.

    Grafisch ziet de game er prachtig en vooral gedetailleerd uit, of je nu door stoffige tentenkampen in Afrika sneakt of in een winkelstraat van Moskou meter voor meter moet vechten. Alles is echt een lust voor het oog. Het geluid is perfect, wapens klinken zoals je verwacht dat vuurwapens klinken en de explosies zijn hard en komen met een lekker diepe bass, die vooral goed tot hun recht komen met een goede head of surround set.

    De gameplay is heerlijk en simpel, waarbij je zelfs tijdens het schieten als je de rechter analoge stick indrukt over gaat in first person shooter (FPS) mode, en dat is weer handig als je de nodige richtmiddelen op je wapen hebt gezet. Nu is het coversysteem even wennen, maar als je het door hebt kan je vanuit je dekking je volgende positie aangeven om er vervolgens razendsnel heen te rennen. Daar valt dan ook verder helemaal niks op aan te merken. De eerder genoemde bugs die ik tegenkwam zie ik eerder als kinderziektes die er wel uit gepatched gaan worden. De Kinect-optie is leuk, maar simpelweg niks meer dan een gimmick die je aan je vrienden laat zien en vervolgens uitzet.

    Om een lang verhaal kort te maken: Tom Clancy's Ghost Recon: Future Soldier is de volle mep waard, want de gameplay- en replaywaarde is zeer hoog. De bugs en kleine irritaties vergeet ik dan ook snel en als ik het grote plaatje bekijk is deze titel een 97 waard.
    Onze score 97

    Reageer

    Artikelinformatie

    Recente nieuwsberichten van Tom Clancy's Ghost Recon: Future Soldier Naar het profiel

    Laatste nieuws

    Naar het archief