Review: Maniac

Geschreven door RDJ134 op 30 juli 2013 om 19:25 uur

In 1980 verscheen de slasherfilm Maniac, waarin we zagen hoe een seriemoordenaar met mamaproblemen in nachtelijk New York op jacht ging naar vrouwen en deze vervolgens scalpeerde. Deze film van William Lustig was rauw, hard en dankzij misselijkmakende specialeffects van de legendarische Tom Savini een cultfilm geworden die tot op de dag van vandaag als een icoon van het genre wordt gezien. Maar zoals met alles tegenwoordig kreeg ook deze film een remake met in de hoofdrol de veelzijdige acteur Elijah Wood (The Lord of the Rings-trilogie en Green Street Hooligans) en hadden veel horrorliefhebber gemengde gevoelens. De film is nu op Blu-ray en dvd verschenen en was Filmfreaks zo vriendelijk om de laatstgenoemde mediadrager naar ons op te sturen.



In Maniac maken we kennis met Frank Zito (Elijah Wood) die een winkel runt waar vooral klassieke mannequinpoppen worden gerestaureerd. Deze schimmige toko heeft hij overgenomen van zijn moeder die pas is overleden, en hierdoor is Frank een beetje alleen. Frank is overigens niet een doorsnee jongeman, want hij is schizofreen en leidt hierdoor aan waanideeën die zich samen met zware migraineaanvallen manifesteren. Omdat hij vroeger getraumatiseerd is doordat hij vaak zag hoe zijn moeder seks met vreemde mannen had en bergen coke weg snoof, gaat hij nu 's nachts op pad door nachtelijk Los Angeles op zoek naar vrouwen om deze te vermoorden en te scalperen met zijn jacht of oldskool scheermes. Hun haar plaatst hij vervolgens op mannequinpoppen waardoor hij het idee heeft niet alleen te zijn. Uiteraard gaan deze stukken hoofdhuid met haar na een tijdje rotten en stinken en dan moet hij weer op pad voor nieuwe scalpen.

Wanneer er op een dag de bloedmooie Anna (Nora Arnezeder) voor zijn winkel foto's staat te maken, wordt Frank op slag verliefd. Anna is op zoek naar mannequinpoppen voor een arty farty tentoonstelling en zo worden de twee langzaam aan dikke vrienden en lijkt het er op dat de bloeddorst van Frank minder wordt. Maar door diverse gebeurtenissen (Anna heeft bijvoorbeeld een vriendje die hem vernederd door hem een homo te noemen) slaat zijn karakter weer om en is het Anna die zijn volgende slachtoffer gaat worden en daarmee gaan dan ook alle remmen los.





Maniac is een film die je boeit of waar je geen ene reet aan vind. Persoonlijk vind ik het een hele interessante en gewaagde film. De reden hiervoor is de manier hoe het verhaal uit POV (Point of View) aka first person is te zien, want dit is namelijk geen film in de traditionele manier waar je de hoofdrolspeler gewoon in zijn geheel ziet. Daardoor geeft regisseur Franck Khalfoun je het gevoel dat je zelf Frank (die je wel de hele tijd hoort praten, hijgen en kreunen) bent, en je zo zelf de moorden begaat. Dit is verdomd nice gedaan en geeft een beklemmend gevoel die ik eerder had bij het zien van Henry: Portrait of a Serial Killer uit 1986. Daarnaast zie je Elijah zo nu en dan enkel in een reflectie voor een raam, spiegel of op foto's, wat heel erg doordacht is.

Khalfoun weet ook qua sfeer behoorlijk indruk te maken. Zo zijn de vuile donkere straten van het Nachtelijk New York van begin jaren tachtig omgeruild voor die van het hedendaagse Los Angeles. Waarbij ik moet zeggen dat als je niet beter weet je niet echt verschil zou zien. Een mooi voorbeeld hiervan is een scène op een parkeerplaats waar Frank een danseres haar enkel doorsnijdt en vervolgens met zijn Bowie knive helemaal los gaat op haar lichaam. Deze omgeving is zo vies en vuil en heeft dezelfde gebouwen en vibe als het New York van dertig jaar geleden. Dit is trouwens ook de plek van een mooie easter egg. Wanneer je Frank zijn reflectie in een autodeur ziet met zijn mes in zijn ene hand en de scalp van zijn slachtoffer in de ander, dan weten de fans van het origineel dat dit dezelfde houding is als op de poster van de originele film.

Op de dvd (waarvan de film is opgedeeld in negen chapters) staan naast de film ook nog de volgende extra's:
  • Making of (02:48)
  • Trailer van de film (02:08)
  • Interview met Franck Khalfoun en Alexandere Aja in Cannes (12:25)
  • Andere releases (trailers van andere films):
    - Juan of the Dead
    - Errol Morris Tabloid
    - FEV
    - Lines of Wellington

    Al met al een beetje magere extra's, maar door de making of en het interview (verplichte kost) toch behoorlijk interessant.


  • Conclusie

    Maniac 2013 is een hele aparte film die niet echt voor de mainstream filmkijker geschikt is, maar juist voor de fans van het slashergenre en het origineel. Want Franck Khalfoun weet door de POV-aanpak (Google Glasses iemand?) met een behoorlijk kleurige en aparte visuele stijl de filmkijker een hele unieke ervaring te bieden die zo nu en dan erg beklemmend overkomt. Dit komt mede doordat Elijah Wood (die overigens qua uiterlijk eng veel lijkt op de internetentrepreneur Kevin Rose) heel erg creepy overkomt.

    Aangezien dit een slasherfilm is en blijft, moet ik natuurlijk wel de goremomenten aanhalen, want deze film is natuurlijk niet voor niks verboden in Nieuw Zeeland. De effecten die deels digitaal en deels oldskool make-upwerk zijn, zien er echt levensecht uit. Het scalperen van de vrouwen is ronduit misselijk te noemen, maar tegelijk ook bijna een kunstvorm. Want in deze video kan je zien *SPOILERS* hoe de effecten en wonden zijn gemaakt, en dat Nora Arnezeder die Anne speelt letterlijk misselijk van zichzelf werd. Om aan een lang verhaal een einde te maken: op de vraag of Maniac je geld waard is kan ik je twee antwoorden geven. Als je van het slashergenre uit de jaren zeventig en tachtig houdt, is dit een instant buy, maar als je op zoek bent naar een standaard horrorflick is het beter om Maniac te skippen. Als ik alles bij elkaar optel en door de clichés en enkele gemiste punten heen kijk is deze film toch zeker een 80 waard.
    Onze score 80

    Reageer

    Artikelinformatie

    Recente nieuwsberichten van Maniac Naar het profiel

    Laatste nieuws

    Naar het archief