Review: Tomb Raider: Definitive Edition

Geschreven door Gtamen op 03 februari 2014 om 23:33 uur

Het is inmiddels al bijna een jaar uit voor de PS3, Xbox 360 en PC en nu de next-gen consoles dan ook al een tijdje uit zijn, is het tijd om de oude traditie van de vorige generatie te herhalen op deze generatie en games opnieuw uit te brengen met een nieuw likje verf. Maar is het dan de moeite waard om deze versie te halen in plaats van de vorige versie die de helft van de prijs is? Daar gaan we achterkomen in mijn review. De screens in de review zijn gemaakt door mijzelf door de PS4 Share feature en staan in willekeurige volgorde.



Het eerste wat je natuurlijk wilt weten is wat er in deze Definitive Edition zit, want naast een next-gen look krijg je ook alle DLC en wat andere extra (leuke) meuk.

De Definitive Edition bevat:
- Visueel verbeterde versie van de Tomb Raider-game
- Tomb of the Lost Adventurer tombe
- 6 extra singleplayer-outfits voor Lara
- 6 extra multiplayer-wapens
- 8 extra multiplayer-maps
- 4 extra multiplayer-personages
- Digitale versies van de Dark Horse-comic: Tomb Raider - The Beginning
- Digitale versie van het Tomb Raider - The Art of Survival artboekje
- The Final Hours of Tomb Raider documentaire serie

Zoals je kan zien is dit redelijk standaard DLC, maar het zijn wel leuke dingen voor de echte Tomb Raider-fans of game collectors. Zelf ben ik altijd een groot fan van artwork en behind the scenes dus ik kon mijn lol op. Nu zijn al die extra’s natuurlijk leuk, maar is de game eigenlijk wel wat?



Ik ga maar meteen met de deur in huis vallen en zeggen dat Tomb Raider een game is die je niet makkelijk gaat neer leggen. Ik was even snel naar beneden geslopen terwijl de rest van de familie de grote full HDTV niet gebruikte en voor ik het wist was het 3 uur later en moest ik een uur later dan gepland nog steeds eten gaan maken. Ja, Tomb Raider is zo’n game die je eigenlijk op vrijdagmiddag in je PS4 of Xbox One moet stoppen en dan eigenlijk in een keer moet uitspelen. Het verhaal is redelijk simpel, maar waar toch ook weer heel erg goed over nagedacht is, want als je de game speelt heb je het idee dat je elke keer weer wat nieuws ontdekt over het verhaal. Jij (Lara Croft), bent tijdens een expeditie op zoek naar een mysterieuze mythe op een verlaten eiland dat wordt geteisterd door hele vreemde stormen. Als jij aankomt op het eiland is het al meteen raak en wordt de boot waar jij mee aankomt meteen aangevallen door een mysterieuze storm die uit het niks tevoorschijn komt. Het eiland is al bezet door een stel gekken die al helemaal zijn doorgedraaid en er alles aan willen doen om van het eiland af te komen, maar tegelijkertijd het eiland voor zichzelf willen houden. Veel verder zal ik je er niet over vertellen, want anders ga ik teveel spoilen.

De next-gen upgrade laat de PS3- en Xbox 360-versie in een hele donkere schaduw staan en als je zoals ik met een 7.1 headset speelt dan is het verstandig om het volume een stukje harder te zetten door het lekkere geluid dat door je speaker heen blaast. Een van de dingen wat meteen opvalt als je Tomb Raider in je next-gen stopt, is dat het haar van Lara eigenlijk een soort Andrélon-reclame is. Nu zal je wel denken “Wat zegt die gek nou weer?!”. Hiermee bedoel ik dat als je in de wind gaat staan het haar heel realistisch meegaat en hetzelfde geldt voor de dingen zoals je wapens dat op je lichaam vast zit. Op de PS3 had je namelijk dat alles muurvast aan Lara vastzat. In de next-gen versie wappert alles lekker mee. En nee, niet als de wapperende cape. Dit is een van de kleine details dat toch weer een hoop toevoegt aan de game. Een ander voorbeeld hiervan is de kleerschuren die Lara te verduren krijgt door de game heen, want deze blijven gewoon waar ze zijn en hetzelfde geldt voor de wonden. Het lijkt niet heel veel, maar vele kleintjes maken een grote zullen we maar zeggen.



Naast de wapperende dingen op je lijf zijn er natuurlijk ook nog een hoop andere dingen te beleven in Tomb Raider. Zo wordt er heel goed gebruikgemaakt van de nieuwe features op de PS4 zoals Voice Commands, de touchpad en het lichtje op de controller. Hierbij moet je denken aan het zeggen van bijvoorbeld “Map” om de map voor je te krijgen en allemaal van dit soort (simpele, maar leuke) dingen. Het probleem met de Voice Commands echter is dat de game (of PS4) niet helemaal vlekkeloos werkt, want bij het iets te hard neerzetten van mij glas met drinken dacht de game dat ik “Menu” zei en werd het menu voor mijn neus gepresenteerd. Dat kan gebeuren, maar na het zeggen van “Awesome” na een episch stukje kreeg ik weer het menu voor mijn neus. Toen heb ik het nog een paar kansen gegeven, maar na meerdere keren hetzelfde probleem te hebben gehad, heb ik de Voice Commands uitgezet. De Voice Commands die ik heb gebruikt, zoals het switchen van wapens, werkte voor de rest prima en heb ik zeker niks op aan te merken. Het is gewoon een persoonlijke voorkeur om het uit te hebben, aangezien de PS4 nog niet de mogelijkheid geeft om mijn 7.1 headset zijn microfoon te muten. Naast de Voice Commands wordt de touchpad ook goed gebruikte. Zo kan je bijvoorbeeld je torch aansteken en doven met de touchpad en dit werkt vlekkeloos en geeft de touchpad een goede meerwaarde. Daarnaast wordt gamen in het donker een stuk interessanter, want als je schiet met je wapens zal het licht op je controller knipperen en als je een torch in je hand heb dan zal de controller hier ook een toepasselijk licht bij geven. Een voorbeeld hier van kan je zien in deze video die ik heb gemaakt.

Natuurlijk zijn er in Tomb Raider traditiegetrouw een hoop collectables, maar deze collectable zijn eigenlijk de moeite waard om te verzamelen, want als het bijvoorbeeld gaat om de journals die je vindt zal dat een extra stuk geven van het verhaal en elke collectable geeft eigenlijk een stukje waarde van het grote verhaal van Tomb Raider. Het zal geen totaal nieuwe verhaallijn zijn, maar de gebeurtenissen van het grote verhaal worden wel duidelijker door de kleine details die worden gegeven in de collectables. Ook zijn er tombs verstopt die als je ze vindt alle collectables op je map laat zien. Naast collectables kan je ook salvage en weapons parts vinden. Met deze kan je je wapens upgraden en dus ook sterker maken. Met skills points kan je bijvoorbeeld meer health krijgen of nieuwe mêlee-aanvallen leren. De skills points verdien je door enemies te killen, objectives te voltooien en dieren te killen. Deze skills points en salvage punten kun je besteden in een van de base camps die je vindt op het eiland. In deze base camps kan je ook gebruik maken van Fast Travel naar andere base camps en dit is briljant als je bijvoorbeeld een collectable hebt gemist of nog even van het uitzicht wilt genieten van de wereld.



Als je de credits ziet rollen van de singleplayer, dan wil je natuurlijk meer van deze game en aangezien er eigenlijk niet echt singleplayer DLC in de Definitive Edition zit, zal je natuurlijk de multiplayer willen checken. Hoewel de rest van de wereld daar anders over denkt. De multiplayer wordt namelijk nauwelijks gespeeld en heb ik zelfs op een zaterdagavond geen volle match kunnen vinden en dit resulteerde in het spelen van tien minuten durende matches. Mocht je het voor elkaar krijgen om een match te vinden dan kan je de volgende gamemodi spelen: Rescue, Cry for Help, Team Deathmatch en Free for All. Rescue is heel simpel uitgelegd gewoon Capture the Flag. Je moet medicijnen naar jouw basis krijgen zonder gekillt te worden anders wordt het pakketje gedropt. Cry for Help kan ik het makkelijkste uitleggen als een Capture and Hold gamemodus. Er zijn een aantal punten in de map die moeten worden gecaptured en het team dat als eerste alle punten heeft gecaptured wint de game. Daarnaast zijn er nog Team Deathmatch en Free for All, maar ik neem aan dat je daar wel mee bekend bent.

De multiplayer is een multiplayer waar ik heel snel verveeld raakte, want het speelt heel erg houterig en niet zo vloeiend als in de singleplayer. Het lopen is te langzaam en de multiplayer nodig niet heel erg uit om het nog een keer te spelen. Na een paar potjes had ik er eigenlijk al genoeg van om bezig te zijn met mensen te vinden om te killen, aangezien iedereen steeds de game verlaat en er eigenlijk niemand meer bijkomt. Als je dan daadwerkelijk een match vindt, zijn er wel een paar dingen aan de multiplayer die erg tof zijn gedaan. Zo kan je in de map salvage vinden om je wapens te upgraden en characters te kopen. Er zijn een goed aantal wapens en characters te unlocken in de 60 levels die er zijn in de multiplayer. De maps zelfs spelen goed en daar heb ik ook niks op aan te merken. Er zit een lekkere flow in en past goed bij de 4 vs. 4 matches die je speelt. De maps zijn gevarieerd en nemen alle dingen die in de singleplayer zitten mee, zelfs de traps die je op je kop laten hangen en je dan zo snel mogelijk het touw moet kapotschieten om weer op je benen te staan.


Conclusie

Tomb Raider is een game die je gaat kopen voor de singleplayer, want de multiplayer is niet extreem interessant en persoonlijk zal ik eerder de singleplayer nog een keer gaan spelen in plaats van de multiplayer. Het verhaal van Tomb Raider is meeslepend en is zo’n typisch verhaal waar je aan denkt als je even weg bent van je console. Ik heb het vaak genoeg meegemaakt dat ik op het werk zat nadat ik iets te lang was doorgegaan de avond ervoor en dat ik met mijn slaperige kop zat te denken over wat er nu weer ging gebeuren. Met andere woorden is het zeker een game die je moet halen voor je PS4 of Xbox One als je hem nog niet hebt gehaald voor je PS3 of Xbox 360. Persoonlijk zou ik hem niet halen als je hem al hebt gespeeld op de PS3 of Xbox 360, want het enige wat er anders is zijn een paar nieuwe features en een stukken mooiere game. Of dat jouw geld waard is moet je zelf uitmaken. Persoonlijk heb ik heel erg genoten van deze next-gen versie van Tomb Raider en daarom krijgt Tomb Raider: Definitive Edtion van mijn een hele dikke 90.
Onze score 90

Reageer

Artikelinformatie

Recente nieuwsberichten van Tomb Raider Naar het profiel

Laatste nieuws

Naar het archief