Review: Pixels (Blu-ray)

Geschreven door RDJ134 op 30 november 2015 om 02:12 uur

Toen ik voor het eerst hoorde dan Adam Sandler in de videogamefilm Pixels ging spelen, was ik diegene die schreeuwde hoe hard dit zou gaan floppen en dat het er kut uit zag. Want zo rol ik nu eenmaal, vol met haat omdat films over videogames (met uitzondering van Wreck-It Ralph) bijna altijd heel erg slecht zijn. Maar na het zien van de Pixels Blu-ray moet ik hier toch enigszins op terug komen, want deze film is eigenlijk helemaal nog zo slecht niet. Sterker, het is een feest van herkenning en best grappig.



Als Pixels begint worden we meegenomen naar de jaren tachtig, de golden age voor de arcadehallen en de bijbehorende legendarische videogames. Hier maken we kennis met de 13-jarige Sam Brenner (Anthony Ippolito) die een geniale gamer is, omdat hij de patronen in games heel erg snel door heeft. Hierdoor komt hij in nationale kampioenschappen, en tegenover de gluiperige Eddie Plant (Andrew Bambridge) te staan die hem weet te verslaan. Teleurgesteld in zijn verlies druipt Sam en zijn wat vadsige vriend Will Cooper (Jared Riley) af, terwijl Eddie zijn overwinning claimt en de video-opnames van dit evenement samen met andere culturele gebeurtenissen in een tijdscapsule worden gestopt en de ruimte in geschoten. Dan verschuift het verhaal naar de huidige tijd en zien we dat de volwassen Sam (Adam Sandler) nu een wat sullerige loser is en voor zijn levensonderhoud Home Entertainment-systemen bij de mensen thuis aansluit. Cooper (Kevin James) daarentegen heeft het wel goed gedaan, want deze is nu de president geworden van Amerika en dus de machtigste man van de wereld die al die tijd gewoon nog vrienden is gebleven met Sam.

Als er een Amerikaanse legerbasis in Guam wordt aangevallen door buitenaardse wezens, die daar de sergeant Dylan Cohen (Affion Crockett) ontvoeren, is er totale paniek bij de Amerikaanse overheid. Ondertussen is Sam aan het werk bij de net gescheiden Violet van Patten (Michelle Monaghan, bekend van Eagle Eye en Source Code) en haar zoontje Matty (Matt Lintz), waar hij een tv en PlayStation 4 aansluit (Sony doet het in deze film goed met product placement van hun eigen elektronica) en praat over hoe hij vroeger ook games speelde en lijkt het er even op dat hij een romantisch momentje heeft met Violet. Maar helaas wordt Sam gebeld door Cooper om even langs te komen tijdens deze crisis en wat blijkt: Violet die een beetje lage dunk had van Sam, blijkt een luitenant-kolonel op het Witte Huis te zijn.



Als Sam de beelden van de aanval in Guam te zien krijgt, herkent hij gelijk de aliens als die van de videogame Galaga en wordt vierkant uitgelachen door de aanwezige staf. Maar deze aanval is slechts het begin van een aantal, waarbij de Taj Mahal wordt aangevallen door Arkanoid en hier wederom iemand ontvoerd wordt. Want wat blijkt, buitenaardse wezens hebben de videoband uit 1982 gevonden en zien de beelden als een oorlogsverklaring van de mensheid aan hun ras en komen nu in de vorm van videogamekarakters om het ultieme spel te spelen, namelijk een minitoernooi waarbij de winnaar steeds een trophy claimt, en het in dit geval al 2-0 staat voor de aliens.

Al snel vallen de aliens weer aan (in Engeland) in de vorm van Centipide en weet Sam deze aanval af te slaan en laat hiermee zien dat hij nog steeds een meester is in het herkennen van patronen en het spelen videogames. Na een kleine pauze volgt er een nieuwe ronde waarbij Pac-Man New York aanvalt en hier een hele leuke cameorol is te zien van Toru Iwatani, de geestelijke vader van Pac-Man. Aangezien het de videobandbeelden betreft van de match tussen Sam en Eddie, is de laatstgenoemde (Peter Dinklage) er ook bij gehaald of moet ik zeggen uitgehaald, want deze is nu een low life crimineel geworden die in de gevangenis vast zit en met een heel eisenpakket komt om zo mee te kunnen vechten in deze epische strijd. Nu het 2-2 is geworden lopen de spanningen wat op en besluiten de aliens om een bepaald detail (ik zal niks spoilen) toch een volledige invasie door te zetten waarbij onze planeet wordt aangevallen door zoveel klassieke videogamekarakters, dat als ik ze allemaal zou noemen dit een hele grote lijst zou zijn. Dus is het aan Sam, Violet, Cooper en de totaal paranoïde Ludlow (Josh Gad) om de mensheid voor eens en vooral altijd te redden.



Ik moet eerlijk zeggen mijn verwachtingen voor Pixels heel erg laag waren en dan bedoel ik ook heel heeeel erg laag. Maar het wist mij te verassen en me zelfs zeer goed te amuseren. Sure, de humor is typisch Amerikaans flauw, maar wat verwacht je anders van een film met Adam Sandler en Kevin James in de hoofdrollen. Deze gaan heel respectvol om met de retrogames en hun karakters als Pac-Man, Qbert, Donkey Kong et cetera. Sterker, Sandler oppert in het begin van de film dat games van tegenwoordig geen skills meer hebben en eigenlijk te makkelijk zijn geworden, iets wat ik als hardcore (en retro) gamer al jaren roept. Sure, het verhaal is wat cheesy en uiteraard over de top, maar het kijkt lekker weg en heeft een hoop cameorollen van bekende acteurs, beroemdheden en shitloads aan verwijzingen naar retro videogames en hun karakters.

Sony Home Entertainment was zo vriendelijk om ons de Blu-ray van de film te sturen, die zoals altijd met hun releases een onwijs strak beeld heeft. Het is in 1080p een streling voor het oog en vol met details, maar knalt pas echt van het scherm af met de videogamekarakters die komen in volle en vooral erg felle kleuren. Dit zijn van die momenten dat je als filmliefhebber blij bent met een goede full HD-TV, want het beeld is simpelweg perfect te noemen. Dit gaat ook op voor het geluid, dat komt in 5.1 DTS-HD Master Audio. De bliepjes en piepjes van videogames uit het verleden zijn rondom je heen te horen en het is vooral de scène tegen het einde met Donky Kong die je woofer echt laat beuken als deze boze aap met tonnen begint te smijten, sterker, ik was hier zeer van onder de indruk. Ook de diverse actiescènes met schieten en explosies zijn een aanslag op je surround (head)set en brengen een zeer optimale filmervaring.

Naast de film staan er ook nog de volgende extra's op het schijfje:
  • God of the Machine (hier zie je meer over de achtergrond van Toru Iwatani's Pac-Man en zijn rol in de film)
  • The Space Invader
  • Making of Special Effects (hier zie je hoe diverse videogamekarakters uit de film zijn gemaakt)
  • Game On by Flocka Flame ft. Good Charlotte (videoclip van de film zijn OST)

    Eerlijk gezegd niet van die hele spannende extra's, waarbij de enige interessante voor mij de making of van de special effects was. Al met al een beetje heel erg mager.


  • Conclusie

    Pixels is een hele leuke videogamefilm die een beetje zelfrespecterende gamer toch wel gezien moet hebben en al helemaal als je een retrogamer bent, want dan is het een feest van herkenning. Maar ook als niet-gamer en je fan van flauwe Amerikaanse humor bent (ik moet eerlijk zeggen dat ik een paar keer goed heb moeten lachen), is dit een aanrader te noemen, alleen je moet er niet te hoge verwachtingen aan hangen. Het verhaal is flauw, cheesy en een beetje doorgewinterde filmkijker zal de 'plot twist' al halverwege doorhebben, maar dat zijn ook eigenlijk de minpuntjes. Zoals ik al eerder zei: je weet wat je kan verwachten met een Adam Sandler-film en dat is goofy humor en redelijk slechte of over de top acteerprestaties, waarbij er in een rap tempo grappen op je afgevuurd worden die niet allemaal even grappig zijn en dat is wat deze film een beetje afzwakte voor mij persoonlijk. Ik raad je deze film wel aan als de bovengenoemde punten je aanspreken, en mijn eindcijfer is dan ook een 80.
    Onze score 80

    Reageer

    Artikelinformatie

    Recente nieuwsberichten van Pixels Naar het profiel

    Laatste nieuws

    Naar het archief