Review: Andròn: The Black Labyrinth

Geschreven door RDJ134 op 03 december 2016 om 17:25 uur

Als je een vaste bezoeker bent van Eigenwereld.nl dan weet je ook dat ik een softspot heb voor hele slechte B-films. Andròn: The Black Labyrinth is er zo één die op papier heel erg goed lijkt met een cast van Danny Clover (Lethal Weapon), Alec Baldwin (The Departed) en de zangeres Skin van Skunk Anansie in de hoofdrol. Deze heeft de elementen van The Maze Runner, The Hunger Games en Cube en dat alles met veel greenscreen en een laag budget. Ik zal gelijk open met je zijn: de film is vrij slecht, maar dankzij een paar elementen toch wel degelijk de moeite waard, en wat ik daarmee bedoel kan je lezen in mijn onderstaande recensie van de dvd-versie die ik toegestuurd heb gekregen.



Als Andròn: The Black Labyrinth begint maken we kennis met teveel karakters die allemaal op verschillende locaties wakker zijn geworden in een industriële omgeving die grauw en smerig is. Wat ze allemaal gemeen hebben is dat ze hun geheugen totaal kwijt zijn, en dat ze allemaal een soort van vreemde tattoo in hun nek hebben. Als deze lui op zoek gaan naar een uitgang gebeuren er hele rare dingen, zo is er steeds een soort van geest die alleen gezien wordt door enkele en veranderd de omgeving aan de lopende band waarbij muren verschuiven en hele kamers verdwijnen waardoor sommige mensen worden opgesplitst. Ondertussen maken we ook kennis met Adam (Alec Baldwin) die invloed blijkt te hebben op wat er gebeurd met deze mensen en die onder het gezag van kanselier Gordon (Danny Clover, die nu echt to old for this shit aan het worden is) staat.

Nu zal je denken van: oké, waar de fook gaat dit nu eigenlijk over? Simpel; deze groep moet in de Andròn een soort van puzzel oplossen en daarbij kunnen ze wapens vinden om elkaar af te maken want de bedoeling is dat er maar één zal overleven. De reden hiervoor is dat rijke magnaten slavernij hebben ingevoerd op de aarde van 2154 en deze kunnen gokken op hun favoriet in de groep, maar gaat deze dood dan zullen deze slaven ook overlijden. Op deze manier wordt zo de menselijke populatie in bedwang gehouden en zoals je al verwacht doen de magnaten hier alles aan (lees: vals spelen) om dit in hun voordeel te laten uitvallen. Dit alles bouwt op naar een verrassend einde die letterlijk hetzelfde (andere locatie, maar dezelfde woorden) is als die van de tv-serie Persons Unknown waar ook een groep mensen met geheugenverlies in een soortgelijk situatie zaten.



Andròn: The Black Labyrinth is een soort van semi mindfuck die eigenlijk net zo goed een YouTube-video had kunnen zijn en een paar uitgebluste A-sterren en een bijna vergeten popster in de hoofdrollen heeft. Het verhaal is niet origineel en hebben we al eerder op een groter budget en een beter uitgewerkt verhaal gezien. Zoals je ziet ben ik niet echt heel erg onder de indruk van de film, maar wat ik wel heel erg cool vond was de vibe ervan die veel weg had van een videogame en die behoorlijke gritty level design look heeft en ook enkele special effecten zoals die van de Mega City's (Judge Dredd iemand?) zien er zeer gelickt uit.

Just Entertainment was zo vriendelijk om bij de dvd-versie van de film te sturen die voor dit type mediadrager een toch wel zeer goed beeld heeft, dit komt omdat het hele schijfje gevuld is met puur de film en verder ook helemaal geen extra's heeft. Hierdoor kan de kwaliteit en bitrate een stuk hoger zijn dan wanneer er meer data opstaat en compressie moet worden toegepast. Het geluid dat komt in 'standaard' Dolby Surroun 5.1 klinkt ook prima, ondanks dat het meeste van de film bestaat uit dialoog met enkele actiescènes waarbij je subwoofer goed en agressief wordt aangesproken. Verder ben ik uiteraard een sucker voor kleine details en kan ik je vertellen dat de voetstappen en schuivende muren rondom je heen klinken en zo bijdragen aan een redelijke sfeer en kijkervaring.


Conclusie

Zoals ik in de intro al zei: Andròn: The Black Labyrinth zal er op papier best goed hebben uitgezien, maar is alleen heel erg knullerig verwerkt. De eerste dertig minuten van de film zijn echt van een WTF?-niveau, want je krijgt opeens een zooi (lees: teveel) karakters voor je snuffel geworpen die in het begin ook nog eens op verschillende locaties zijn en het niet echt duidelijk is wat er nu precies gaande is. Na een klein halfuur begin je langzaam wat informatie te krijgen van het hoe en waarom, maar dan is het eigenlijk al te laat en heeft de doorgewinterde filmkijker al een shitload aan elementen herkend van andere films die het beter hebben uitgewerkt. Sterker, een kennis wees mij er op dat de intro van de film wel heel erg veel weg had van deze intro van de videogame Unreal Tournament 99.

Dat is dan ook het enige positieve dat ik aan de film kan vinden, en dat is dat het onwijs veel van een videogame weg heeft en ook deze vibe. Het is mij verder dan ook een raadsel dat ooit grote namen als Alec Baldwin en de inmiddels 70 jarige Danny Glover hierin verzeild zijn geraakt. Ik kan je deze film niet echt aanraden, tenzij je heel erg van B-films houdt die een shitload aan elementen van andere films geript heeft. Mijn eindcijfer is wat hoger dan de 2,7 op IMDB; ik geef het een 45.
Onze score 45

Reageer

Artikelinformatie

Recente nieuwsberichten van Andròn: The Black Labyrinth Naar het profiel

Laatste nieuws

Naar het archief