Review: Prey

Geschreven door RDJ134 op 13 mei 2017 om 00:10 uur

Wat krijg je als je BioShock, Dead Space, Half-Life en Alien: Isolation in een blender gooit en op de knop ramt? Dan rolt Prey er uit: een FPS survivalgame met RPG-invloeden. Die overigens ook nog eens heel erg oldskool aanvoelt en dat is toch weer even wennen. Maar gelukkig zijn de developers bij Arkane Studios zeer creatief geweest met het maken van deze titel die eigenlijk zijn oorsprong in 2006 heeft liggen en helemaal niks met het origineel te maken heeft. Maar goed, wat het wel is ga ik je nu vertellen in de onderstaande recensie.



In Prey speel je in een alternatieve tijdslijn waarin John F. Kennedy zijn aanslag heeft overleeft en nu als een malle geld is gaan pompen in het ruimtevaartprogramma dat nu een onwijze boost krijgt en een groot succes is. Alleen duurt het niet lang voordat aliens door beginnen te krijgen dat wij nu de ruimte aan het verkennen zijn, en deze Typhon (een mix van verschillende buitenaardse rassen) beginnen dan ook met een aanval op onze astronauten en moeten de Amerikanen samenwerken met de Russen om dit gevaar te stoppen, wat ze ook gedeeltelijk lukt en uiteraard gaat dit niet lang goed en gebeurt er in 1980 een ongeluk waarbij doden vallen en besloten wordt om deze kutaliens met rust te laten. Want er is al een hoop geleerd van hun technologie en dat heeft er voor gezorgd dat de mensheid nu geavanceerder is dan ooit en zelfs in staat is zijn IQ omhoog te boosten en zo meer te leren in een korte tijd.

Het verhaal verschuift al snel naar 2032 waar jij de speler (of speelster, want je kan kiezen welk geslacht je wilt) aka Morgan Yu wakker wordt en beging aan wat een grote dag moet worden. Want je broer Alex heeft er voor gezorgd dat jij bij het TranStar's researchteam op Talos I aan de slag kan, maar voor het zover is moeten er eerst nog even wat testen gedaan worden en deze zijn nogal vreemd net als de vragen die je daar voorgeschoteld krijgt. Ook hier gaat er weer van alles mis en zie je hoe de Typhon de wetenschappers aanvalt en je wakker wordt als je wekker gaat en je wederom dezelfde dag herleeft. Alleen met een paar kleine verschillen, namelijk dat alles heel anders is dan de dag ervoor en je nu niet meer weg kan naar het laboratorium voor je testen en dit is waar de game echt begint want wat moet je doen? Waar is de uitgang? En beter: wat de fook is er aan de hand.

Dus ging ik al snel op onderzoek uit en tikte het raam van het balkon in om mijn eerste WTF?-moment van het spel te krijgen, want wat blijkt; je leeft in een simulatie op Talos I en spreekt een AI met de naam January je nu aan om te vertellen dat jijzelf hem geprogrammeerd heeft voor als er iets mis ging en je geholpen moest worden om je geheugen terug te krijgen en de waarheid te leren. Deze is dat er tijdens een experiment met een Neuromod iets goed mis ging en je nu alleen alles van de tijd voor de implantaat weet te herinneren en zijn het de Typhon die nu los rennen op het schip en zorgen voor totale chaos die jij moet stoppen en ondertussen leren wat er mis is gegaan en wat er allemaal gebeurd is. Ik zou je graag meer vertellen over het verhaal (die overigens meerdere eindes heeft door je manier van spelen en keuzes die je maakt), maar dan zou ik gaan spoilen.



Zoals ik al in mijn intro zei: Prey voelt met zijn gameplay aan als BioShock en Half-Life, waarbij jij als speler in een vijandige (en verraderlijke) en zeer grote omgevingen moet zien te achterhalen wat er allemaal gebeurd is en tegelijk overleven tegen vijanden die de alle mogelijke voorwerpen kunnen imiteren. Yep, je leest het goed: Typhons kunnen zich veranderen in koffiebekers, vuilbakken en vuurwapens. Zie je iets dubbel staan of liggen, dan is dit een teken dat je heel erg voorzichtig te werk moet gaan, want voor je het weet SUPRISE!! en een alien die opeens een hap uit je health neemt. Want eerlijk is eerlijk, deze game heeft een behoorlijke creepy vibe die zorgt voor een behoorlijke paranoïde sfeer. Geluiden rondom je heen, alles is donker en totaal onvoorspelbaar hoe de volgende tien meter er uit gaat zien. Want je zal veel dood gaan tijdens het spelen en ik bedoel hele erg veel en meer tegen (een soms te lang) laadscherm kijken dan dat je speelt. Maar ik zei al eerder: het is lekker oldskool en heb je een quick save tot je beschikking die je veelvuldig zal gaan gebruiken.

De gameplay zelf is vrij rechttoe rechtaan; je krijgt een objective (los puzzel op, zoek keycard of andere ingang naar een ruimte et cetera) die je kan volgen en zijn er zijmissies beschikbaar en is het mogelijk om Talos I op eigen houtje te verkennen. Dit is een goed iets, want zoals de bijbel zegt: Zoekt en gij zult vinden, gaat hier zeker op. Er liggen overal wapens, upgrades en items die je kan gebruiken of à la Borderlands in een recyclebak pleuren en omzetten naar kostbare grondstoffen waar je weer kogels en andere shit mee kan bouwen. Persoonlijk ben ik altijd van het verkennen van de omgevingen en dit leverde al vroeg in het spel een aantal hele lekkere wapens op als de Gloo Gun (een soort van lijmpistool) waarmee je Typhons en andere tegenstanders tijdelijk kan vastlijmen. Maar ook de standaard wapens als een shotgun, pistool en granaten (met een tijdelijk zwart gat die alles op zuigt) met elk hun eigen eigenschappen.

Zoals ik ook al eerder zei heeft deze titel een RPG-elementje met een skilltree die je kan uitbouwen en zo diverse skills te unlocken als hacken of krachtiger en sneller worden. Maar denk wel goed na welke keuze je maakt, want eenmaal gemaakt is deze niet meer terug te draaien. Dus is het goed nadenken welke speelstijl je wilt hanteren.



Speaking of, meestal wilde ik er als een rambo in rennen en schieten, wat soms werkte. Maar wie rustig te tijd neemt en even afwacht hoe de situatie is, kan soms veel verder komen en hoef je niet altijd een gevecht aan te gaan en is dit simpel te vermijden of op een andere manier op te lossen.

Hoewel het een heel erg leuk verhaal heeft dat zich langzaam uitrolt aan de speler, en ook lekker wegspeelt en forceert om goed na te denken in situaties en je omgevingen is het grafisch (Bethesda was zo vriendelijk om een Xbox One-versie toe te sturen, en alles screens in deze recensie zijn ervan afkomstig) een beetje meh te noemen. De lichteffecten zijn goed en de art deco style met jaren 60 sciencefiction dragen bij aan een onwijs creepy sfeertje, alleen het voelt zo glad en 2012 aan. Maar waar ik mij echt heel erg aan stoorde waren de soms erg lange laadtijden, want het is een realiteit dat je heel erg vaak doodgaat en dan 20 tot zelfs 30 seconden moet wachten voor je (quick) save is ingeladen. Dit is voor mij net iets teveel van het goede. Ook kwam ik een aantal weirde bugs tegen en ook diverse keren had ik last van clipping in de muur of andere objecten, en je zou verwachten dat deze na een 1.3 gig grote launchpatch toch niet meer aanwezig zou mogen zijn. Maar goed, ik heb er alle vertrouwen in dat er nog een update gaat komen om deze kleinere bugs te pletten.




Conclusie

Ik zal eerlijk bekennen: mijn verwachtingen voor Prey waren iets te hoog gegrepen en was het net even iets anders dan ik verwachtte. Maar dat maakt het zeker geen slechte game, het is zelfs een erg lekkere titel die zelfs op normal voor een hardcore gamer als mij behoorlijk pittig te noemen was. Want de Typhon die komt in alle vormen zijn een bitch om mee te vechten in het begin als je wat mindere wapens hebt en ze razendsnel om je heen rennen en je ze zo weer uit het oog kwijt bent. Eenmaal over de helft van de game ben je uitgerust met betere spullen, Neuromods en andere shizzle en is het aan jou de speler om te beslissen hoe je een situatie oplost. Ga je als rambo of zet je een turret van een paar ruimtes geleden aan en lok je de Typhon daar naartoe. Naast de puzzels is het ook de keuze hoe je de skills indeelt voor je speelstijl, want je zal ook de nodige backtracking kunnen of moeten doen.

Goede voorbeelden hiervan is de hacker skill: in de eerste uren zal je kluizen en ruimtes tegenkomen die level 2 of 3 hacken vereisen. Een beetje speler verdeeld zijn Neuromods eerst over diverse skills, maar als je eenmaal de basis hebt en uitbreid is het handig om terug te keren naar eerdere omgevingen om daar nu dingen te openen die soms goede wapens en hele dikke upgrades geven. Dit geldt ook voor je spierkracht, waar sommige ruimtes geblokkeerd zijn met zware objecten is er een grote kans dat er dikke loot ligt te wachten op je. Over loot gesproken: in de open wereld (en ruimte, want je kan ook naar buiten) Talos I liggen er echt overal spullen en dingen die je mee kan sjouwen, dus is het ook erg verstandig om alles goed te onderzoeken en te doorzoeken want er is altijd wel wat bruikbaars te vinden.

Prey is weer typisch zo'n actiesurvival titel waar je pagina's over vol kan schrijven, terwijl het een simpel rechttoe rechtaan principe heeft. Ik heb ervan genoten en als BioShock en Half-Life je aanspreken dan zal je gegarandeerd een blast hebben met deze titel die ook nog eens een behoorlijk replaywaarde heeft, aangezien er meerdere eindes zijn, je niet alle krachten in één playtrough kan behalen en is het vooral de creepy sfeer die dit toch wel een onmiddellijke must buy maken. Enige waar ik een probleem mee heb is de matige grafische presentatie voor de consoleversie en de irritante laadtijden. Dat is dan ook de reden waarom Prey van mij een 85 krijgt.
Onze score 85

Reageer

Artikelinformatie

Recente nieuwsberichten van Prey Naar het profiel

Laatste nieuws

Naar het archief