Review: Spider-Man: Homecoming (Blu-ray)

Geschreven door RDJ134 op 11 december 2017 om 20:53 uur

Sinds het begin van deze eeuw zijn er maar liefst zes Spider-Man-films verschenen en heeft de franchise nu twee reboots achter de rug. Zo was 2002 het begin van Sam Raimi’s Spider-Man-trilogie die door zijn stijl en soms over de top acteerwerk een cultstatus heeft verkregen. Maar Sony, die de rechten had van deze Marvel-franchise, wilde geen vierde deel meer, maar een reboot en deze kwam in 2012 in de vorm van The Amazing Spider-Man (recensie), die een stuk donkerder en wat meer serieuzer was. Deze film deed het heel erg goed en in 2014 verscheen het vervolg met de titel The Amazing Spider-Man 2 (recensie), die wederom door Marc Webb gemaakt werd en iets minder succesvol was. Helaas kwam er nooit een derde deel en was het voor de Spider-Man-fans een vraag hoe het verder zou gaan met deze franchise, en toen kwam er het grote nieuws dat Sony de rechten van het karakter verhuurde aan Marvel zodat deze held nu ook in het MCU kon meedoen en maakte Tom Holland die Peter Parker speelt zijn debuut in Captain America: Civil War (recensie) uit 2016. Eerder dit jaar verscheen Spider-Man: Homecoming waarin we een alleenstaand avontuur van Spidey konden zien. Deze film is nu verkrijgbaar via de bekende streamingdiensten en fysieke media als dvd en natuurlijk Blu-ray, waar deze recensie op gebaseerd is.



Als Spider-Man: Homecoming begint zien we de nasleep van de Battle of New York waar The Avengers (2012) met Loki en de Chitauri vochten en een zeer grote puinhoop achterlieten, die nu wordt opgeruimd door Adrian Tooms (Michael Keaton) en zijn crew die hier grof geld mee verdienen en zelfs geïnvesteerd heeft in nieuwe vrachtwagens om zo nog sneller en efficiënter te werken. Maar dan stapt de Department of Damage Control (D.O.D.C.) binnen die de boel overneemt en Tooms zijn bedrijf de nek omdraait, die samen met zijn crew besluiten de Chitauri technologie en afval die ze moesten wegbrengen zelf te houden en te gebruiken om hier geavanceerde wapens van te maken. Een proces waarbij hij zichzelf trakteert op een gevleugeld pak en zich Vulture noemt.

Dan verschuift de film acht jaar en zien we hoe Peter Parker betrokken raakte bij de gebeurtenissen uit Captain America: Civil War en dat Tony Stark (Robert Downey Jr.) van mening is dat hij nog niet een echte Avenger is en laat hem in de waan dat hij hem gelijk zal bellen wanneer ze hem weer nodig hebben. Alleen… gebeurd dit niet en doet Spider-Man wat hij doet en dat is proberen de superheld uit te hangen (wat leidt tot een paar komische momenten als een eigenaar van een auto hemt aanziet voor een autodief), en is hij een nerd die samen met zijn beste vriend Ned (Jacob Batalon) droomt van meisjes en de LEGO Death Star nabouwen. Tot op een dag Peter ziet hoe een groepje criminelen (met maskers van The Avengers uit de jaren zestig comics) proberen een geldautomaat te stelen met Chitauri technologie en na een bijna slap-stick achtig gevecht weet hij dit te voorkomen maar wel een aantal winkelpanden te beschadigen. Maar de ellende houdt niet op, want eenmaal bij thuiskomst zit Ned in zijn slaapkamer en ziet Peter in zijn Spider-Man-pak die nu continue een hoop vragen heeft over zijn krachten en mogelijkheden.



Tijdens een feestje ziet Peter hoe er in de verte een blauwe explosie is en gaat als Spidey op onderzoek uit om daar te zien hoe twee van Adrian Tooms medewerkers illegale Chitauri wapens verkopen aan een kleine crimineel Aaron Davis (Donald Glover), die overigens bij ons comicnerds gelijk als Prowler werd herkend en die de oom is van Miles Morales aka Spider-Man uit de Ultimate Marvel wat een ingewikkeld verhaal apart is en ik je niet mee lastig zal vallen. Anyway, shit loopt uit de hand en weten de wapendealers te ontsnappen en Spidey een stuk tech in zijn bezit te krijgen die hij en Ned proberen uit te vogelen, alleen volgen de problemen elkaar in een rap tempo op en weet hij een wapendeal te verpesten, Tony Stark zo kwaad te krijgen dat hij het door hem ontworpen Spider-Man pak terug neemt, date hij zonder het te weten Tooms dochter en Vulture die nu een shitload aan Chitauri tech wilt stelen uit een vliegtuig. Oftewel een gewone week voor de vriendelijk buurtwebslingeraar.

Ik moet eerlijk zeggen: er gebeurt een hoop tegelijk in Spider-Man: Homecoming door een aantal kleine verhaallijnen die elkaar kruisen en toch een kleine 133 minuten interessant weten te blijven. Mijn mening over de film is dat het voor mij iets te millenial is, maar dankzij het uitstekende acteerwerk en grappige opmerkingen van Tom Holland (die overigens een perfecte Spider-Man is) vermakelijk wegkijkt. Maar het is vooral Vulture die de show steelt met zijn uiterlijk en zeer snaaiende opmerkingen, zeker de ‘ik vermoord jou en iedereen van wie je houdt’-speech is chilling, want Michael Keaton laat even zijn dat hij gewoon een fookin’ baas is en een karakter die ooit een alltime good old American Boy was nu door criminaliteit van illegale wapenhandel en diefstal zich staande weet te houden in een snel veranderende wereld. Maar zoals ik al zei: deze film is duidelijk gericht op een jong publiek die luchtige dialogen willen, snelle grappen en uiteraard de nodige actie.

Spider-Man: Homecoming is zoals je gewend bent van Sony een perfecte release, want het beeld is superscherp zonder enige problemen. Details zijn er volop waarbij het pak van Spider-Man diverse keren prachtig mooi de stof en naden toont, of Iron Man zijn pak met kleine krasjes, gezichten met huidporiën, de haren van Vulture zijn jas; je kan ze gewoon tellen. Ook de kleuren die van grauw tot fel zijn, spatten van je HDTV af. Ook het geluid, dat komt in het door Sony geliefde 5.1 DTS-HD Master Audio, is top notch en uiteraard vol details als stedelijke geluiden, actie rondom je, waarbij de uit elkaar scheurende veerboot van alle kanten om je heen is, en de ‘vliegtuig’ scène waar motoren brullen. Waarbij uiteraard de subwoofer zeer agressief wordt aangesproken. Naast de film staan er op het schijfje ook nog een shitload aan extra’s die je meer dan 60 minuten aan footage meeneemt achter de schermen van deze productie, met bloopers, commentaar en nog veel en veel meer.


Conclusie

Spider-Man: Homecoming mag dan niet helemaal geworden zijn waar veel fans op hoopten, maar deze film is duidelijk gemaakt voor een jonger publiek en probeert helaas teveel te grappig te zijn, wat niet helemaal goed uitpakt in mijn ogen. Wat wel werkt is Tom Holland als Spider-Man die voor deze rol geboren lijkt en het uitstekend acteerwerk van Michael Keaton die gewoon ongelofelijk bad ass is in deze film. Daarnaast zit de film vol met easter eggs en verwijzingen die in deze en deze video's worden aangehaald en echte diehard fans op hun wenken bediend. Toen ik deze film met Radical (paar keer per jaar brainstormen we over de website en chillen daarna met pizza en een bioscoopbezoek, en nee smartassen dat is geen date) eerder dit jaar in de bioscoop zag ik bijna van m’n stoel sprong van vreugde toen de Iron Suite getoond werd, want veel mensen die deze film kijken zal dit ontgaan, maar voor ekte ekte nerds zoals mijzelf is dit te omschrijven als een nerdgasm.

Ondanks dat ik misschien iets te oud ben voor de doelgroep is het een vermakelijke film die je als fan kan aanschaffen, en het is ook goed om te zien hoe Spider-Man nu onderdeel van het Marvel Cintematic Universum is geworden en we ook gewoon Iron Man in de film voorbij zien op automatische piloot, wat zelfs in een scène realiteit is. Als ik kijk naar de presentatie van deze Blu-ray moet ik zeggen dat deze perfect van beeld en geluid is en heel erg veel extra’s heeft. Eindcijfer is een 90 en dat is grotendeels door de kwaliteit van het schijfje, want als ik een cijfer had moeten geven over de film zelf (deze video van CinemaSins haalt een hoop goede minpunten aan) was het een 75 geweest.
Onze score 90

Reageer

Artikelinformatie

Recente nieuwsberichten van Spider-Man: Homecoming Naar het profiel

Laatste nieuws

Naar het archief