Review: Shadow of the Tomb Raider

Geschreven door RDJ134 op 27 september 2018 om 01:25 uur

De eerste keer dat ik kennismaakte met Lara Croft was in 1996 bij mijn broertje thuis, toen hij een PlayStation te leen had met een game die ik moest komen kijken en spelen. Want Tomb Raider zorgde voor een ware revolutie in gamen op de consoles en uiteraard master race PC, en doordat deze game zo uitdagend en leuk was werd dit een klassieker en Lara Croft zelfs een popculture icoon die liet zien dat er ook sterke vrouwelijke videogame heldinnen konden zijn. Nu was er eerder dit jaar een Tomb Raider-film, die vrij hard flopte in de bioscopen, en kwam er een nieuwe videogame met de titel Shadow of the Tomb Raider uit en ik kan je nu al vertellen dat dit allesis behalve een flop, sterker, het is weer een ijzersterke videogame en waarom ga ik je vertellen in de onderstaande recensie.



De echte fans van Tomb Raider weten dat de eerste games legendarisch waren en daarna afzakten naar doorsnee en leek zelfs per deel slechter te worden. Maar na negen delen werd er besloten om de gehele franchise een reboot te geven, en deze kwam er in 2013 en kreeg zijn originele titel Tomb Raider mee en daarin zagen we voor de verandering geen onverwoestbare vrouwelijke versie van Indiana Jones, maar een zeer kwetsbare Lara Croft die moest leren overleven in een omgeving waar alles en iedereen haar dood wilde hebben. Deze restart van de franchise bleek dus een groot succes te zijn, want de fans en de pers prezen de game de hemel in. Dus een vervolg kon niet uitblijven en deze verscheen in 2015 met de titel Rise of the Tomb Raider (RothTB) en was ook tegelijk één van de eerste videogames die gebruiktmaakte van Dolby Atmos, maar daar vertel ik je straks wat meer over. Deze twee delen overlapten elkaar en ook al leek het er op dat in RothTB het verslaan van het hoofd van Trinity het einde van deze organisatie (die je vader hebben vermoord, SPOILERS!!) zou zijn geweest. Maar niks is minder waar: ze functioneren nog prima en daardoor is uiteraard dit derde deel in de trilogie een feit, want je zal diverse keren het pad kruizen met deze groepering.

Gelijk als je de game begint val je letterlijk uit de lucht, want je zit samen met Jonah in een vliegtuig boven Zuid-Amerika die midden in een storm die het vliegtuig in twee stukken trekt en wanneer je crasht het licht letterlijk uit gaat. Maar wat hier telt is wat er aan vooraf ging en dat was dat Lara vast zat in een grot terwijl ze met Jonah op zoek is naar een legendarisch dolk die een grote rol speelt in een naderende zonsverduistering die met de dolk in verkeerde handen wel eens het einde van de wereld kan zijn en dat is wat wij als speler moeten voorkomen. Alleen gaan dingen niet zoals gepland en wanneer Lara in het bezit komt van deze dolk ze onbedoeld een tsunami ontketent die een heel eiland van de kaart veegt en waarbij mensen omkomen. Want elke reactie geeft een tegenactie en dat is iets waar ze nu voor het eerst mee geconfronteerd wordt en een schuld die ze de rest van het verhaal en haar leven zal moeten meesjouwen.



Wat volgt is een onwijs avontuur met een race tegen de klok, waarbij we wederom getuige zijn van de emotionele reis die haar harder en meer volwassen maakt, iets wat ook gelijk de titel van het spel een diepere betekenis geeft. Nu zou je zeggen: ja, maar vertel ik je er niks meer over omdat je dit gewoon moet ervaren. Want Tomb Raider wordt al bijna een kwart eeuw gemaakt via een beproeft concept en dat is vechten, klauteren, valstrikken, puzzels oplossen en tegenstanders uitschakelen. Nu Lara zich door de jungle beweegt is ze dodelijker dan ooit, want het is aan ons de spelers de keuze om de confrontatie aan te gaan of juist sneaky en geruisloos te werk te gaan. Dit kan je doen met diverse wapens als je mes en uiteraard je boog. Ik vind het persoonlijker leuker om iemand to lokken en sneaky te killen en is het mogelijk om je in modder te camoufleren en zo in je omgeving op te gaan. Speaking of, net als in het vorige deel heb je ook nu weer een survival mode die heel erg handig is om te kijken welke vijanden het makkelijkste uit te schakelen zijn en of er handige dingen te vinden zijn. Uiteraard kan je ook Skill-punten verdienen en deze toewijzen (Seeker, Warroir, Scavenger) en zo je karakter verder uitbouwen.

Met de gameplay van deze titel zit het prima in elkaar, maar deze titel weet zich perfect te onderscheiden door zijn prachtige graphics en uitstekende geluid. Want deze game is al mind blowing op een ‘normaal’ 1080p-scherm en heeft deze HDR en 4K support en moet je nagaan hoe mooi het er dan uit komt te zien. Ik zelf heb een normaal 1080p-scherm en het zag er gewoon gruwelijk mooi uit. Veel felle kleuren en details als stofdelen, vuurvonken en bomen en bladeren in de jungle: echt top. Het geluid (en dit zal je waarschijnlijk niet lezen bij de andere websites) voor de PC- en de Xbox One-versie komt in het onwijs vette Dolby Atmos, wat dus betekent dat geluid 360 graden om je heen en boven je is en dat is een echte toevoeging op de speelervaring. Of je nu in de jungle bent, een stadje of een tombe die je leeg rooft: het geluid speelt hier zo’n grote rol en daarover vertellen de mensen van Dolby je alles in deze, deze en deze video's. Ik gebruikte mijn Plantronics RIG 400HX (recensie) headset tijdens het spelen en dat is een echte ervaring die ik je kan aanraden.


Conclusie

Shadow of the Tomb Raider is een perfect deel in wat nu een trilogie is geworden en ondanks de concurrentie op dit gamegenre (waar de Uncharted-franchise een behoorlijk marktaandeel in heeft) weet Lara Croft nog altijd te boeien. De gameplay is oud en vertrouwd zoals je gewend bent en verwacht, maar met de nodige vrijheid. Het is visueel prachtig mooi en sommige stukken zijn cinematisch en, zoals je net kon lezen, is het Dolby Atmos-geluid perfect. Na het uitspelen is de replaywaarde voor non-Achievement/Trophy hunters niet echt hoog, want je weet hoe het verhaal verloopt. Bovendien is er nog de tegenwoordig populaire Game Plus-optie, waar je het spel opnieuw kan spelen met al je verkregen gear, skills en wapens. Wat ik trouwens ook een pluspunt vind, is dat je elk gewenst ogenblik je moeilijkheidsgraad kan veranderen, wat ik wel een beetje pussy vind, maar voor de mensen die sommige dingen te moeilijk vinden een leuke optie.

Nu waren er ook wat kleine minpuntjes die neerkomen op wat grafische bugs en andere niet noemenswaardige problemen. De meeste irritaties had ik soms dat ik in een lastige situatie niet al te snel me wapen tevoorschijn kon halen en jaguars een happy meal aan me hadden of dat je soms precies op een goed plek moet staan om een sprong te maken of andere situaties op te lossen, maar dat is in mijn ogen met elke game uit deze franchise. Als ik alles overweeg is dit toch wel een solide 90 die elke fan van Lara Croft gelijk in huis moet halen, en als je nog geen Dolby Atmos surround headset hebt gelijk een goede reden hebt om er één (zoals de Plantronics die spotgoedkoop en uitermate goed zijn, en nee ik ben niet betaald om dit te zeggen) aan te schaffen.
Onze score 90

Reageer

Artikelinformatie

Recente nieuwsberichten van Shadow of the Tomb Raider Naar het profiel

Laatste nieuws

Naar het archief