Review: Tom Clancy's: The Division 2

Geschreven door RDJ134 op 19 maart 2019 om 00:00 uur

Drie jaar geleden bracht Ubisoft Tom Clancy’s: The Division (recensie) uit, een nieuwe IP die het third person shooter genre mixte met hardcore RPG-elementen. Het spel was een groot succes en ondanks een aantal hele serieuze problemen die veel spelers deed afhaken, was er een kleine trouwe groep die deze looter shooter bleven spelen en daar was ik ondanks een kleine afwezigheid er één van. Want ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik heb meer dan 700 uur in het spel zitten en dat verdeeld over drie karakters en daar mee is The Division mijn meest en langst gespeelde videogame ooit. Je begrijpt dan ook wel dat ik heel erg uit heb gekeken naar het vervolg dat nu verkrijgbaar is voor de pc en de bekende huidige generatie consoles. Ubisoft was zo vriendelijk om mij en Radical een code te sturen van de Xbox One-versie en daarvan kan je nu hieronder mijn recensie lezen.



Tom Clancy’s: The Division 2 pakt zeven maanden op na het vorige deel, waarin terroristen het virus The Green Poison loslieten op New York en deze werd afgesloten van de wereld en het leger en de The Division-agenten orde op zaken probeerde te stellen doordat criminelen nu de macht naar zich toe hadden getrokken en de stad in hun macht hielden. Maar de ellende is niet alleen in de Big Apple gebleven maar ook overgeslagen naar de rest van het land en daardoor is Amerika totaal ontwricht en is een burgeroorlog tussen de overheid en diverse fracties gaande. Tijdens het verdedigen van een Outpost krijgen jij en diverse andere Division agents een noodoproep uit Washington D.C. die nu ook gevallen is en hebben ze jouw hulp keihard nodig en dat is waar je avontuur van start gaat.

Eenmaal aangekomen in Washington D.C. moet je jezelf een weg vechten naar je Base of Operations aka de BOO, waar je een briefing krijgt dat er diverse posten je hulp hard kunnen gebruiken. De infrastructuur moet weer back online en door middel van missies kom je er langzaam aan achter komt dat er een kuur is voor The Green Poison, de president in nood is en er een hele hoop problemen zijn die zich ophopen voor je neus en je alleen of beter met vier spelers in totaal dit alles tot een goed einde moet gaan brengen. Dat dit niet zonder slag of stoot gaat is iets wat je uiteraard wel begrijpt, want zelfs als je het verhaal hebt uitgespeeld zal je niet klaar zijn want dan begint de game eigenlijk echt doordat er weer een nieuwe fractie met de naam Black Tusk (PMC aka Private Military Contractors) de stad overneemt en je als speler wederom een hoop te doen hebt, want deze shitstorm lijkt geen einde in zich te hebben. Wat maar goed is ook, want dat houdt ons als spelers weer lekker bezig.



Tom Clancy’s: The Division 2 is wederom een game waar ik pagina’s vol over kan schrijven omdat het ongelofelijk uitgebreid is en zoveel opties heeft en daarom zal ik proberen het zo simpel mogelijk te houden. Speaking of simpel: deze titel is veel meer toegankelijk voor de casual en de gewone gamer, want zoals ik in mijn intro al vertelde was het eerste deel een titel voor de hardcore gamers en zelfs daarvoor was het een behoorlijke uitdaging doordat je steeds moest inspelen met je gear sets die hun specifieke eigenschappen hadden, en met mods weer verder uitgebreid konden worden en hierdoor was je meer bezig met rekenen en uitvogelen hoe je alles een puntje hoger kon krijgen en zo net weer wat sterker te worden of je uitrusting krachtiger te maken.

Dit is gelukkig niet helemaal het geval met Tom Clancy’s: The Division 2, want je hebt nog steeds gear sets die nu ‘brands’ (merken) heten en je heel makkelijk je voordelen en verbeteringen krijgt te zien en je hierdoor niet na een gevecht tien minuten aan het rekenen en proberen bent. Je kan letterlijk in een simpel overzicht zien wat je er op voor- of achter uit gaat. Ook de wapens zijn weer aan te passen en daarvoor zal je door activiteiten te voltooien blueprints vrijspelen die met genoeg grondstoffen te maken zijn en in tegenstelling tot deel 1 nu eenmalig maken is en gelijk op alle wapens in je bezit te plaatsen zijn. Dus je maakt een grip of een magazijn en deze kan je gelijk op elk wapen zetten, of je dit op één of tien wapens doet maakt dus niet meer uit en dat is een zeer groot pluspunt. Maar de gear sets zijn niet de enige die een verandering hebben gekregen, zo ook de Medkits die voorheen zorgden dat je agent of agenten weer volledige gezondheid kreeg. Deze medkits zijn nu vervangen door Armor Plats op je kogelwerende vest. Je hebt dus een armor bar en daar onder je health. Slopen vijanden je armor dan is het snel vervangen anders is het enkele of één schot en je bent dood.



Gelukkig heeft Massive Entertainment goed geluisterd naar de community en is er heel erg veel veranderd en versimpelt zodat de nadruk veel meer op actie ligt. Zo klaagden veel spelers over het eerste deel dat deze niet realistisch was (uuuh... ja, videogame en zo) doordat je tegenstanders vele magazijnen met kogels nodig hadden om neer te gaan en deze kregen al snel de bijnaam Bullet Sponges. Dit is nu ook veranderd en hebben je tegenstanders net als jou Armor en hebben niet veel kogels nodig om neer te gaan en ook dit is wederom een heel erg positief te noemen. Verder kunnen de spelers van het eerste deel een feest van herkenning hebben. Zo moet je eerst level 30 halen voor je naar Tier One gaat waarna een Gear Score van kracht gaat. XP en Skillpoints kan je uitgeven aan nieuwe spullen en skills waarbij er een aantal nieuwe speeltjes hun intrede doen. Denk hierbij aan grote drones en micro drones die vijanden aan stukken scheuren en ook deze kan je voorzien van diverse uitbreidingen en verse bewapening. Hierdoor kan iedereen spelen naar zijn eigen speelstijl. Bovendien, als je het verhaal uitspeelt en de endgame van start gaat (dit is waar de Black Tusk zijn intrede doet), komen er drie karakters onder het mom van Specializations vrij. Dit zijn de Sharpshooter, Survivalist en Demolitionist die allemaal hun eigen specialisme hebben en waar je vrij tussen kan switchen in de Base of Operations.

Deze specializations krijgen dit jaar drie classes erbij als de Year One content (die geheel GRATIS!! ja GRATIS!! zal zijn) verschijnt, die bestaat uit drie delen die de volgende titels hebben:
  • The First Episode: D.C. Outskirts (zomer 2019)
  • The Second Episode: Pentagon (najaar 2019)
  • The Third Episode (heeft nog geen titel, maar zal in de winter van dit jaar verschijnen)

    Oftewel Ubisoft en Massive Entertainment hebben grote plannen voor deze titel als het aankomt op het aanleveren van verse content en ook zullen de World Events terugkeren waarbij je hele vette beloningen en nieuwe maskers kan vrijspelen. Nu we het daar toch over hebben, in dit deel zitten een hoop maskers die je kan verkrijgen door Hunters te verslaan, en hoe deze er uit zien en wat je allemaal moet doen is te zien in deze en deze video’s. Dit doet mij ook erg denken aan de zeer onderschatte Army of Two-franchise die helaas door Electronic Arts is verpest, maar tof om te zien dat dit een soort van voortleeft in deze serie. Naast de maskers is er ook de nodige kleding te vinden en te verdienen om je karakter eruit te laten zien als een militair of PMC Operator, want in het begin lijkt het wel een dakloze van onder de brug die er langzaam aan bad ass uit komt te zien. Dit is een mooie gelegenheid om een klein minpuntje aan te halen, namelijk microtransacties die het mogelijk maken om een hoop kleding en andere meuk aan te schaffen tegen een leuk prijsje. En je snapt wel dat dit vele malen mooier is dan wat je in de game kan vinden, hoewel sommige kleding die daar te koop is ook is te vinden in het spel. Maar goed, het is aan jou en je geld om hier wel of niet aan mee te doen.



    Naast de gewone campagne en end game is er meer te beleven voor de spelers, want PvP (Player vs Player) is ook terug in de verschillende vormen, waaronder de beroemde en beruchte Darkzone. Dat betekent dat je een gebied in moet waar andere spelers rondrennen die of vriendelijk of vijandelijk zijn. Voor de mensen die het eerste deel nooit hebben gespeeld een kleine uitleg van wat dit is. Darkzones zijn plekken waar spelers lopen en NPC’s daar betere gear en loot hebben dan wat je in de ‘buitenwereld’ tegenkomt. Als je de spullen verzameld hebt (lees: looten en vechten) is het tijd om deze te extracten en omdat ze besmet zijn moet een helikopter deze ophalen en wegbrengen dan kan je alles in je Stash terugvinden. Alleen zijn er andere spelers die je kunnen beroven van je shit en dat is mij zo vaak gebeurd en is het tof met vrienden of een clan deze Darkzones in te gaan.

    Dat Ubisoft en Massive Entertainment hier veel waarde aan hechten is goed te merken want ze zetten hoog in op clans en online PvP. Want het is mogelijk om in clanverband te gaan werken en dat is fun om te doen en kunnen clans hun eigen wars uitvechten met elkaar en dat belooft een hoop uitdaging en fun. Je clan groeit met XP-punten en zo kan je ook weer dingen unlocken en stijgen in aanzien ten opzichte van anderen. Dus daar gaan nog een hoop leuke dingen gebeuren en als je in groepsverband speelt (wat een must is) is dit een leuke aanvulling om te doen. Uiteraard zit ik al in een clan met verschillende spelers van over de hele wereld van de US en Canada tot en met Porto Rico. Allemaal geskilde spelers die het spel en zeker dit clangebeuren zeer serieus nemen.


    Speciale aandacht voor de selfie cameo met Radical!

    Naast een toch wel zeer solide gameplay wil ik het ook hebben over nog iets anders en dat is het beeld en geluid van het spel. Want zoals je vast en zeker al gezien zal hebben zijn de in-game beelden prachtig mooi en is dit misschien wel de beste grafische titel van dit moment. Heel Washington D.C. is tot in de kleinste details nagebouwd en doordat deze stad zeer divers is, doe je verschillende locaties aan van de urban binnenstad, tot de beroemde monumenten als het Witte Huis, Washington Monument, Lincoln Memorial, National Archives Building waar de United States Declaration of Independence is te vinden die je ook moet veiligstellen in een missie. Dit en veel meer waarvan ik nog even het Vietnam Veterans Memorial wil aanhalen, waar alle namen van de gesneuvelde soldaten uit de Vietnamoorlog worden vermeld en nu in de game een aardige klap heeft mogen incasseren.

    Naast gewoon prachtige graphics heeft het spel ook een dag- en nachtcyclus en weer dat steeds veranderd. Zo heb je een heerlijke zonnige dag met prachtige felle kleuren en dan opeens kan het even later opeens gaan onweren of mistig worden in de ochtend. Dit alles is zo prachtig gedaan dan je als speler echt in de verbazing valt. Maar ook het geluid is top notch en komt in Dolby Atmos die gamen naar een heel nieuw level tilt. Want zoals je weet speel ik nu sinds jaar en dag met headset en daarvan is de Plantronics RIG400HX (recensie) mijn keuze. Onweer klinkt alsof je buiten in de regen staat (hoewel de klappen iets te elektronisch aanvoelen) met het rommelen boven je hoofd, de regendruppels die om je heen neerkletsen, en dat is al een ervaring op zich. Maar ook tijdens het spelen of lopen door de straten en gebouwen hoor je van alles, of het nu zoemende bijen (ook muggen zijn aanwezig in moerasachtige gebieden) in het gras zijn of gegil en geschreeuw in de verte, het creëert een hele beklemmende sfeer die je als speler bij de keel grijpt en helemaal als de actie los gaat en de kogels om je oren vliegen en de explosies je oren doen trillen. Dolby Atmos is echt fookin’ A en gelukkig in steeds meer videogames aanwezig.


  • Conclusie

    Tom Clancy’s: The Division 2 heeft mij als groot fan van het origineel (die ik bijna dagelijks speel) doen verbazen, want Massive Entertainment had de moeilijke taak om dit tweede deel meer toegankelijk te maken voor ‘normale’ spelers die niet op een hardcore RPG zaten te wachten en is daar ook merendeels goed in geslaagd. Het speelt heel erg lekker en is zeer uitgebreid (geloof me, ik heb je de helft nog niet eens verteld) en heeft nu al zoveel content dat als je normaal speelt en de wereld verkent er weken zo niet maanden zoet mee zal zijn, want er is zoveel te doen en begint het spel pas echt nadat je level dertig bent geworden. Bovendien komt de eerste GRATIS!! DLC er al deze zomer aan en zal deze game ook nog later dit jaar de nodige support krijgen en meerdere seizoenen gaan krijgen zoals nu ook het geval is met bijvoorbeeld Tom Clancy’s: Wildlands (recensie) waar deze titel veel van weg heeft.

    Nu zie ik je denken: zo, zo lekker positief en niks te bitchen? Nou... er zijn uiteraard de nodige problemen. De AI die zeker niet slecht is en je flanked waar je bij staat, heeft soms kuren waarbij ze gewoonweg stil blijven staan of een ander probleem als je soms ‘te snel’ loopt kan het gebeuren dat er opeens een groep NPC’s om je heen spawnen en je gelijk slopen. Dit is mij meerdere keren gebeurd en dat is schijtirritant. Net als wanneer je co-op speelt met andere mensen die een hogere level hebben dan jezelf, dan krijgt de lagere speler de tegenstanders van het hogere niveau en dat is vrij lullig. Zo speelden ik en Radical deze game samen en was ik bijvoorbeeld al bijna level 20 en hij rond de 6 en kreeg dan vervolgens tegenstanders van mijn niveau voor zijn kiezen en dat was dus één schot en neer wat niet leuk was voor hem of voor andere spelers waar je mee speelt. Dit probleem is trouwens wel voorbij als je level 30 raakt, vanaf dan is het gear score en tier niveaus die gaan tellen.

    Maar goed, op dat en enkele kleine andere dingen na heb ik niks te klagen op dit spel, ik ben helemaal verliefd en speel ik me meer dan een week helemaal gek met elk moment dat ik vrij kan maken en kwam het zelfs voor dat ik om 05:30 gewoonweg in slaap viel tijdens een hele nacht doorspelen, want er is altijd nog wel één missie of quest te doen en wat meuk te scoren of een plek te verkennen. Dit met prachtige graphics (alle screenshots in deze recensie heb ik zelf gemaakt), Dolby Atmos-geluid en extreem veel content maken het een toptitel die je gewoon moet kopen en spelen. Mijn koopadvies is onmiddellijk en als je nog twijfelt is het zeker een aanrader om even deze video te checken die nog veel meer voor- en enkele nadelen aanhaalt. Want ik ben een fanboy (met een Division 2-koffiebeker die ik zelf gekocht heb) van de franchise en daarom is het ook niet zo vreemd dat ik het een 99 geeft.
    Onze score 99

    Reageer

    Artikelinformatie

    Recente nieuwsberichten van Tom Clancy's: The Division 2 Naar het profiel

    Laatste nieuws

    Naar het archief