Elk jaar kijk ik uit naar een nieuwe Call of Duty waar ik het gevoel krijg dat ik een spec ops soldaat ben die op het wereldtoneel vecht tegen terroristen en groteske villains verslaat en als held de wereld red, waarna ik een heel jaar opga in de multiplayer die doordrenkt is met cheaters en ik een hoop te bitchen heb. Dus keek ik vol verwachting uit naar Black Ops 7 waar ik zelf de campaign in co-op zou kunnen spelen, en toen kwam de teleurstelling die ik niet goed kan praten. Dus ga er goed voor zitten want ik heb een hele hoop te klagen.
Campaign
Nou, laten we beginnen met de olifant in de porseleinkast aka de Campaign aka het verhaal of beter gezegd welk verhaal. Want het lijkt erop dat er een hoop mensen een command prompt in een AI-generator hebben gemikt en de hallucinatie die eruit rolde hebben verkocht als een campagne die nergens over gaat.
Het verhaal begint in de nabije toekomst van 2035 waar we de nasleep van Black Ops 2 en 6 zien, waarbij we zien hoe David Mason (Milo Ventimiglia) voor het graf van zijn vader staat die honderd is geworden en te horen krijgt dat een groep met de naam The Guild (zeer origineel) bezig is met een wapen en duikt Raul Menendez (voor wie geen voorgaande Black Ops gespeeld heeft SPOILERS: hij is dood) opeens op en dit is slecht nieuws aangezien die samenwerkt met Emma Kagan (Kiernan Shipka) die heel erg lijkt op Mavis uit de Hotel Transylvania-franchise.
Dus gaat David met zijn JSOC-team (bestaande uit een bonte groep personages) naar Avalon waar de Guild hun hoofdkwartier heeft en dus The Cradle-gas ontwikkelt in een laboratorium dat bewaakt wordt door PMC's (private military contractors) en bad-ass robots. Zoals je verwacht gaat het totaal verkeerd en wordt de JSOC blootgesteld aan het gas en begint het hele team te trippen. Waarbij alle teamleden hun mislukte missies en angsten voorbij komen en je speelt in hun illusies die veel weg hebben van een drugstrip met de bekende zwevende stenen en totaal gestoorde vijanden.
Dit alles brengt je naar een grand finale die uitgaat als een natte scheet in het zwembad en je achterlaat met een diepe teleurstelling. Iets wat mij serieus pissed off maakt, want ik hou van deze franchise die ik al sinds het eerste deel speel en ik kan je zeggen: deze campagne is de slechtste die ik ooit heb gespeeld en ik dacht dat ik dat nooit zou zeggen na eerdere teleurstellingen met andere delen met als dieptepunt Call of Duty Modern Warfare 3 (recensie) die eigenlijk DLC was.
Het verhaal gaat letterlijk nergens over, is niet leuk om te spelen en ronduit saai met een hoop knip- en plakwerk van multiplayermappen en levels uit andere Call of Duty-titels. Tel daarbij op dat je altijd online moet zijn, je de game niet op pauze kan zetten, dus als je moet plassen is het rennen voor je gekickt wordt voor inactiviteit en dan zijn er nog de vele lange saaie zZZzzzzz cutscenes die je niet kan skippen.
Maar ondanks een grotere teleurstelling dan de gemiddelde Tinder-date moet ik wel een paar pluspunten aanhalen en dit zijn: vier player co-op is leuk als je met een goed team of vrienden speelt die weten wat ze doen, want in mijn ervaring en gebrek aan vrienden renden de randoms alle kanten op en waren al heel erg snel dood. Maar het is cool en deze co-op had ik graag gezien met een echte campagne met een echt verhaal, dat had verdomd cool kunnen zijn. Ook het levelen van XP als personage en je wapens uit de campagne tellen mee voor je multiplayer. Dus als je besluit dit eerst te doen kan je als je aan de MP begint al een aantal unlocks klaar hebben en dat is iets wat ik heel erg toejuich.
Ook zal je na het uitspelen de ‘End Game' unlocken en dit is een extractiemode waar je met andere spelers samenwerkt aan missies (met XP voor je wapens en je personage) en dan vervolgens extract. En ik moet zeggen dat dit heel erg leuk is om te spelen. Als het goed is zal deze mode voor iedereen beschikbaar zijn op het moment dat je deze recensie leest.
Multiplayer
De meeste mensen spelen Call of Duty niet voor het verhaal maar gewoon voor de multiplayer die al sinds jaar en dag extreem populair is en ook deze keer niet teleur zal stellen. Want straight out of the box wachten er maar liefst achttien multiplayermappen op je en daar komt de zeer geliefde en gehate Nuke Town ook bij. Die altijd lekker is om XP te stapelen en het tempo zeer hoog is.
Eerlijk is eerlijk: de meeste mappen spelen heerlijk weg en als je de Beta (artikel) hebt gespeeld weet je precies wat je te wachten staat. Want er is weinig veranderd sinds de vorige delen, je hebt een groot arsenaal aan vuurwapens die je kan upgraden en optuigen als een kerstboom. Maar er is een hoop vernieuwing zoals bij je field upgrades waar je dingen als een Drone Pod hebt die je neer kan zetten en waar drones uit komen die je tegenstanders aanvallen.
Ook is er een active camouflage die je tijdelijk a la Predator onzichtbaar maakt en de Fear Trap die Cradle-gas loslaat waardoor tegenstanders tijdelijk desoriëntatie krijgen en hallucineren en dat is een leuke aanvulling. Uiteraard zijn er nieuwe perks en verschillende wildcards die je kan indelen naar eigen speelstijl. De tactical en lethal hebben nieuwe speeltjes die bijvoorbeeld je tegenstanders tonen of turrets etc. Het coole hieraan is dat je deze kan overclocken als je genoeg XP verkrijgt met deze wapens, dan krijg je de mogelijkheid om deze extra krachtig te maken of juist een grotere radius te geven met explosies. Dit is een zeer uitgebreid systeem en veel spelers nemen de moeite niet om dit te doen en ik raad je aan om dit zeker te doen.
Ook de Speciality is terug en kan je drie dezelfde perks linken aan een specialiteit en daar zijn nu naast de drie bekende (Enforcer, Recon, Strategist) ook drie nieuwe toegevoegd en deze zijn:
Ondanks dat dit een soort van lood om oud ijzer is, is het toch fris en zeer bruikbaar als dit in je speelstijl valt. Niks dan lof hiervoor en zoals je doorhebt zit het met de multiplayer dik in orde ondanks dat het wat trager aanvoelt met de wapens, en leek het vorige deel een hoger gevoel en tempo te hebben. Toch weet ik me er zeer goed mee te vermaken en start ik iedere avond op om een paar uur te spelen en als ik het niet leuk zou vinden speelde ik het niet.
Zombies
Een Black Ops zonder Zombies is niet meer voor te stellen en is een op zichzelf staande game geworden waar mensen een Call of Duty-titel voor in huis halen. Deze keer heb je twee keuzes:
Zombies heeft Ashes of the Damned voor je klaarstaan en hier ga je round-based door een verhaal heen in solo of zoals het hoort met een team en zal je niet alleen hordes zombies moeten doden, maar ook puzzels oplossen en zo verder komen. Dit is een beproefd concept dat al lang meegaat en nu weer mooier en beter is dan voorheen en later met nieuwe hoofdstukken zal worden uitgebouwd. Zelfde als voorheen, ook hier geldt dat je weet wat je krijgt en kan verwachten.
Ook Dead Ops Arcade (ook deze gaat al een aantal Black Ops-titels mee en is een terugkerende traditie) is terug en dit is een twin-stick shooter die je van bovenaf ziet en je door vele levels heen laat blasten terwijl er vele hordes undead op je afkomen en je wapens oppakt en gebruikt. Dit is zo heerlijk om te spelen, ik heb mezelf meerdere keren betrapt dat ik opeens een uur verder was en dit was voor mij een zeer lekkere zen-titel die ik zeker nog lang zal spelen.
Oftewel: als zombies je ding is zal je wederom een heel jaar lang je gaan vermaken met het verhaal dat zoals altijd complex is en een aantal oude bekenden terug laat komen en vooral extreem moeilijk is en je omgeving moet leren, je wapens vinden, gebruikmaken van je kauwgomballen, je gadgets en vooral een goed team vinden, want het is solo goed te doen maar met een team nog veel leuker.
Ook hier valt eigenlijk weinig te klagen.
Presentatie
Zoals je kan verwachten met een nieuwe Call of Duty-game is deze weer mooier en kleuriger dan het vorige deel en ziet de game er ongelofelijk goed uit en als je net als ik op een 4K-scherm speelt knallen de kleuren en HDR om je oren. Mocht je nog op een 1080p zitten dan ziet dit er ook goed uit, want ik speel de game ook met een tweede console op een ouder scherm en het is zeer kleurrijk te noemen.
Grafisch weten alle Call of Duty-titels zich keer op keer te overtreffen en ook nu is dit weer het geval. Maar naast het oog wil het oor uiteraard ook wat en hier zal je niet teleurgesteld worden want het geluid is wederom topnotch maar om het goed in te stellen zal je even de instellingen in moeten duiken voor je home theater of headset (al dan niet met extra bass) in te stellen.
Vanaf dan zullen de kogels om je oren vliegen, explosies keihard inslaan en je puin rondom je neer horen komen. Oftewel: the good stuff.